Kiedy w roku 1987 został przełożonym zboru w Chorzowie, mimo trudnego okresu dla społeczności Brat Józef podjął tę trudną służbę i dzięki jego zaangażowaniu i Bożej pomocy pod wieloma względami zbór stanął na nogi. Jego życiem kierował Chrystus! Był oddany Bogu i ludziom. Człowiek na każde zawołanie, człowiek, któremu nigdy nic nie było trudno. Był kimś, kto wytrwał do samego końca, w swoim oddaniu, poświęceniu, postanowieniu kroczenia za Panem Jezusem. 78 lat życia z Bogiem – zwycięskiego życia. Był dla mnie pomocą, wsparciem –takim konkretnym i prawdziwym. Modlitwa – to było coś, co Brat Józef znał, doceniał. Modlił się o każdego brata i każdą siostrę w naszej społeczności, po kolei z imienia i nazwiska. Modlitwa zajmowała w jego życiu właściwe miejsce. Kiedy już chorował i nie mógł przychodzić do zboru to jeszcze więcej i bardziej się modlił. Jego: „Pozdrówcie Zbór”, wypowiedziane w ostatnią sobotę jego życia niesie się do dnia dzisiejszego. Rozmowy podczas odwiedzin u niego były zawsze oparte na Słowie – „jego kubek był przepełniony”, to co w jego sercu, było i na ustach. Ponosił wielki trud dla nas i za nas, troszczył się i starał, był darem dla Kościoła. Dla mnie ktoś bliski, przychylny, autorytet, nauczyciel, ogromne wsparcie, doradca, przyjaciel. Bardzo mi go brakuje!” – Łukasz Janulek